Na przełomie XIX i XX rządził tu Rudolf Kindler, później mieściły się Pabianickie Zakłady Przemysłu Bawełnianego „Pamotex”. Jutro budynki położone przy ul. Żeromskiego 17 otwierają się jako galeria sztuki Aflopa Art. Z dziełami wybitnych artystów z naszego miasta.

Perspektywy i spojrzenia
Na szeroką panoramę współczesnej sztuki z Pabianic składają się prace 36 autorów. Pokazywani tu twórcy i twórczynie są czynni artystycznie i reprezentują pokolenia, które rozpoczynały działalność zawodową w drugiej połowie XX stulecia i pierwszym dwudziestoleciu obecnego wieku. Ich dzieła tworzą kalejdoskop tematów, stylów, konwencji i technik, w którym można jednak zauważyć powracające wątki i wspólne obszary zainteresowań.
Wielu pabianickich twórców uważnie przygląda się relacji człowieka z naturą, która w dobie antropocenu nie zawsze bywa źródłem harmonii i spokoju. Na utrzymanych w ciemnej tonacji barwnej obrazach Konrada Knorowskiego przyroda ujawnia mroczne oblicze. Uczucie lekkiego niepokoju mogą ewokować także ekspresyjne, na wpół abstrakcyjne prace Urszuli Marii Klechty, minimalistyczne nokturny Michaliny Włodarczyk czy monochromatyczne studia fal autorstwa Katarzyny Pacholik. Linda Lemon podejmuje lokalne wątki – w swojej intermedialnej instalacji wykorzystuje wodę z rzeki Dobrzynki.
Niektórzy spośród artystów w centrum swoich zainteresowań stawiają człowieka, a intrygujących tematów poszukują wśród pozornie błahych doświadczeń życia codziennego. Sceny z życia wielkiego miasta ożywają na hiperrealistycznych, barwnych obrazach Jarosława Lewery. W żywej i nasyconej tonacji kolorystycznej utrzymane są także niejednoznaczne portrety autorstwa Martyny Karczewskiej, lekko nawiązujące do estetyki pop-artu. Mikroobserwacje na temat rzeczywistości filtruje przez swoją wrażliwość Ludmiła Morawska, autorka swobodnych i odważnych kompozycji.
Konwencję realizmu wyraźnie odrzuca Anna Pacholik, która uniwersalne pytania o ludzką kondycję zamyka w wyrazistych autoportretach pełnych metafor i symboli. Nieoczywiste sensy zakodowane są także w precyzyjnych, monochromatycznych kompozycjach Mateusza Koska i zniekształcających obraz rzeczywistości fotografiach Rafała Nagieckiego.
Ważną postacią w pabianickim pejzażu sztuki jest Norbert Hans, nauczyciel i przewodnik kolejnych generacji tutejszych twórców. Na wystawie Wielogłos prezentuje subtelne i wieloznaczne prace, wypełnione erudycyjnymi nawiązaniami do historii, muzyki dawnej czy estetyki starych atlasów przyrodniczych. Dialog z przeszłością podejmuje również Andrzej Nowicki, twórca drzeworytów reinterpretujących tradycyjne biblijne motywy, oraz Bogdan Skupiński, odwołujący się w swoim malarstwie do klasycznych tematów z kanonu sztuki.
Sławni i uznani pabianiczanie
Środowisko artystyczne aktywne dziś w Pabianicach zawdzięcza wiele swym znakomitym poprzednikom – twórcom wizualnym związanym z miastem od XIX stulecia. Druga część wystawy przywołuje dorobek wybitnych artystów działających w czasach Królestwa Polskiego, latach międzywojennych i drugiej połowie XX wieku, a także tych, którzy pracują twórczo obecnie i odnoszą sukcesy o ogólnopolskiej oraz międzynarodowej randze.
Praca nad wystawą stała się okazją do fascynującej podróży w przeszłość i poszukiwań w archiwach, pozwalając wydobyć na światło dzienne od dawna nieeksponowane dzieła. Za nestorów pabianickiej sztuki uznać można Bolesława Nawrockiego, uprawiającego klasyczne figuratywne malarstwo zakorzenione w tradycji szkoły monachijskiej oraz Jana Szulca, autora malowideł ściennych w zamku i kościele ewangelickim. Kolejni prezentowani artyści należą już do grona współtwórców nowego porządku w sztuce – awangardowej rewolucji lat 20. i 30. W tym okresie powstały najwcześniejsze dzieła urodzonego w Pabianicach Alfreda Lenicy czy kubizujące rzeźby słynnego we Francji Morice’a Lipsi, czyli Moryca Lipszyca.
Z Pabianicami związani byli także ważni powojenni twórcy zajmujący się formalnymi poszukiwaniami, jak wywodzący się z kręgów konstruktywistycznych malarz i pedagog Lech Kunka oraz jedna z najwybitniejszych polskich rzeźbiarek, Alina Szapocznikow, która mieszkała tu podczas okupacji hitlerowskiej. Panoramę sztuki współczesnej uzupełniają wieloznaczne grafiki Jerzego Mazusia, tkanina artystyczna Jadwigi Budlewskiej, ekspresyjne malarstwo Jadwigi Iwaszkiewicz czy wielotworzywowe kompozycje Krystyny Owczarskiej. Ten rozdział domyka twórczość Zbigniewa Libery – na wystawie znajdują się jedne z najsłynniejszych prac artysty: instalacja Lego. Obóz koncentracyjny oraz film Obrzędy intymne. Na zdjęciu niżej widzimy przygotowanie ekspozycji Libery (fot. z 25.03.)